در افسانههای قدیمی سرزمین «آروندا» در قلب آفریقا، مردم باور داشتن که هر درخت، روح زندهای داره که بهش «نایالا» میگفتن؛ روحی آروم و مهربون که حافظ سلامتی و آرامش آدمهاست. میگفتن وقتی چوب یک درخت با احترام بریده بشه و ازش ظرف و وسیله ساخته بشه، بخشی از نیروی نایالا داخل اون چوب باقی میمونه. برای همین مردم آروندا همیشه میوه، نان و غذاهاشون رو داخل ظروف چوبی سرو میکردن تا انرژی طبیعت وارد بدنشون بشه و روحشون سبکتر و آرومتر بمونه.
پیرترهای قبیله تعریف میکردن آدمی که هر روز از ظرفهای چوبی طبیعی استفاده کنه، قلبش کمتر خشمگین میشه و بدنش دیرتر خسته میشه؛ چون چوب، گرمای زمین و نفس جنگل رو در خودش نگه میداره. حتی رسم داشتن موقع هدیه دادن ظروف چوبی، آرزوی سلامتی و عمر طولانی برای طرف مقابل بکنن؛ چون اعتقاد داشتن روح درخت تا سالها کنار صاحب اون هدیه باقی میمونه.
